W przypadku liniowych sit wibracyjnych kąt wyrzutu może wynosić od 40 do 60 stopni. Małe kąty wyrzutu skutkują szybszymi prędkościami przetwarzania materiału i większymi objętościami przetwarzania, podczas gdy duże kąty wyrzutu skutkują wolniejszymi prędkościami przetwarzania materiału, ale wyższą wydajnością przesiewania i lepszymi wynikami procesu. Testy amplitudy i kąta wyrzutu można przeprowadzić przy użyciu wskaźników wizualnych dla kątów amplitudy i kierunku. Testy amplitudy i kąta kierunku przeprowadza się w warunkach stałej częstotliwości drgań, a wielkość amplitudy jest wskazywana przez intensywność drgań sita. Celem testowania amplitudy jest sprawdzenie, czy średnia amplituda czterech rogów sita spełnia wymagania projektowe, czy amplituda lewego i prawego końca zasilającego sita jest zgodna z amplitudą lewego i prawego końca rozładowującego oraz czy średnia amplituda końca zasilającego nie różni się zbytnio od amplitudy końca rozładowującego.
Z powodu błędów w projekcie (szczególnie w obliczeniu środka ciężkości) i procesie produkcyjnym sita wibracyjnego amplituda czterech rogów sita wibracyjnego nie jest skutecznie równa. Zasadniczo wymagane jest, aby różnica amplitudy między dwoma punktami na końcu podającym i końcu rozładowującym sita wahadłowego nie przekraczała 0.5mm; Korelacja między średnią amplitudą punktów A i B na końcu podającym a średnią amplitudą punktów na końcu rozładowującym nie powinna przekraczać 1mm. W ten sposób materiał nie będzie odchylał się podczas procesu przesiewania, rama przesiewająca nie będzie się skręcać, a intensywność drgań każdej części ramy przesiewającej będzie zbliżona, co jest korzystne dla ogólnej żywotności ramy przesiewającej. Kąt kierunku drgań (kąt wyrzutu) wpływa na prędkość transportu materiałów.
